Są takie dni, kiedy czujesz, że całe miasto wibruje energią, a powietrze staje się gęste od mądrości. 18 listopada w Muzeum POLIN miałam zaszczyt uczestniczyć w Equal Voices Summit 2025 – wydarzeniu, które dla mnie osobiście przestało być konferencją, a stało się manifestem. To była podróż od chłodnych danych (jak AI mierzy uprzedzenia) po gorące wezwania do działania (jak wziąć to, co nam się należy, a nie o to prosić). Ten dzień był wyjątkowy: skupił się na odwadze, empatii i prawdzie. Dzielę się osobistymi notatkami i cytatami, które wyrwały mnie z rutyny i przypomniały, że największe zmiany zaczynają się od nas samych.
Wydarzenie otworzyła fenomenalna Katarzyna Gaweł, Head of Diversity, Equity & Inclusion w Ringier Axel Springer Polska, swoim wystąpieniem „If not now, when?”. To pytanie zawisło w powietrzu i stało się nieoficjalnym hasłem dnia. Było zaproszeniem do działania, a nie tylko do słuchania.
Kasia, inspirowana własnymi dziećmi, pokazała, jak ważna jest rola mediów w budowaniu świata, gdzie równość jest normą – nie wyjątkiem. Jej pasja była iskierką, która rozpaliła cały Summit.
Przywództwo Ringier: Od wizerunku do mierzalnego działania
Zanim zagłębiłam się w osobiste lekcje od prelegentów, muszę oddać hołd wizji, która stworzyła to wydarzenie. Equal Voices Summit to najlepszy przykład tego, jak potężna organizacja medialna może przenieść ideę równości z pięknych haseł wizerunkowych do mierzalnego, strategicznego działania.
Marc Walder (Group CEO Ringier) otworzył sesję kluczowym hasłem: „Od świadomości do działania”. Pokazał, że dziś nie wystarczy chcieć równości – trzeba ją policzyć. Równość płci musi być transparentna, powiązana z decyzjami biznesowymi i uwzględniona w codziennej pracy redakcji. Użycie EqualVoice Assistant jako przykładu pokazało, że to nie jest tylko strategia, to systemowa innowacja.
Tę wizję pięknie uzupełniła Annabella Bassler (CFO Ringier i inicjatorka EqualVoice), która stwierdziła: „Visibility is power”. Zdanie idealnie oddaje skalę zmiany. Równy udział kobiet w narracjach medialnych jest niczym nowe „paliwo” dla zmiany społecznej. To, co widzimy w mediach, przekłada się na nasze normy kulturowe, aspiracje i ostatecznie na strukturę przywództwa.
Dzięki ich podejściu, EqualVoice Factor stał się narzędziem, które pilnuje tej widoczności systemowo w wielu krajach. Uświadomiłam sobie, że ta sama zasada, policzalnej transparentności, powinna zostać przeniesiona na nasze działania w biznesie.
Wstrząsający wgląd w nasz mózg: 200 lat to za długo!
Wystąpienie Tessy Charlesworth z Kellogg School of Management było jak zimny prysznic. Usłyszeć, że zaledwie 35% osób w 1946 roku wierzyło w równą inteligencję kobiet i mężczyzn, a dziś to już 86% — napawa nadzieją. Widzimy, że jawne uprzedzenia umierają.
Ale dr Charlesworth pokazała też „poznawcze potwory”: uprzedzenia ukryte (implicit bias) dotyczące wieku, wagi czy niepełnosprawności, które stoją w miejscu od 18 lat.
„Modele prognozowania wskazują, że osiągnięcie neutralności w tych obszarach mogłoby zająć ponad 200 lat.”
Statystyka mnie uderzyła. Czy my, jako ludzie, jako liderzy, możemy pozwolić sobie na czekanie 200 lat? Oczywiście, że nie. Tutaj właśnie wkracza technologia i staje się osobistym lustrem. Prezentacja EqualVoice Assistant była dla mnie kluczem – AI, które mierzy nierówność w mediach i pomaga dziennikarzom w podejmowaniu decyzji opartych na danych. To dowód, że AI ma służyć ludzkości, jak mówiła później Noblistka.
EqualVoice Assistant – AI edukuje o nieuświadomionych uprzedzeniach
Kiedy liczby stają się zbyt przytłaczające, potrzebujemy technologii, która wskaże drogę. Właśnie dlatego tak bardzo zafascynowała mnie prezentacja EqualVoice Assistant – narzędzia, które jest prawdziwym przykładem, jak AI może służyć ludzkości.
Rozwiązanie, opracowane przez Ringier i Ringier Axel Springer Tech, analizuje treści redakcyjne i wykrywa uprzedzenia oraz nierównowagę w widoczności płci. Co najważniejsze, to narzędzie nie ogranicza kreatywności dziennikarzy, ale daje im dane do podejmowania bardziej świadomych decyzji.
Jego główna moc leży w funkcjonalności: analizuje tekst podczas pisania i dynamicznie:
- Podkreśla fragmenty zawierające utrwalone role społeczne lub jednostronne założenia.
- Wyjaśnia, dlaczego dany fragment mógł zwrócić uwagę, pełniąc funkcję edukacyjną.
- Proponuje konkretne, bardziej inkluzywne alternatywy, które zachowują sens.
Rozwiązanie nie tylko wspiera redakcje (gdzie jest już stałym elementem procesu tworzenia ponad 32 tys. artykułów miesięcznie), ale jest uniwersalnym filtrem równościowym dla działów Komunikacji, PR, Marketingu i HR. Pomaga organizacjom minimalizować ryzyko nieuświadomionych uprzedzeń w komunikacji
Dla wszystkich entuzjastów AI i systemowej zmiany polecam zajrzeć na stronę EqualVoice, by zobaczyć, jak ta technologia działa w praktyce: TUTAJ.
Przywództwo płynące z serca – siła człowieczeństwa
Gdy na scenę weszła Beata Drzazga, poczułam, że dostaję instrukcję obsługi do autentyczności. Jej filozofia Przywództwa płynącego z serca jest receptą na duży sukces, który nie kłóci się z byciem człowiekiem.
Kluczem jest empatia, która nie oznacza bycia „zbyt miękkim”, lecz uważne słuchanie tego, co jest mówione pomiędzy słowami. Chodzi o szacunek w trudnych decyzjach, które i tak muszą zapaść.
Moje ulubione cytaty:
„Empatia zaczyna się od uważnego słuchania, od słuchania tego, co mówią, ale też tego, co mówią pomiędzy słowami.”
„Odwaga to są skrzydła przedsiębiorczości.”
Właśnie ten ostatni cytat zapisuję sobie jako osobiste motto na najbliższy czas. Przypomina mi, że największy biznes, największe innowacje, rodzą się tam, gdzie jest odwaga, by zaufać sobie i zaryzykować wbrew sceptykom. Intuicja to cenne narzędzie, a zaufanie do siebie jest fundamentem pewności w działaniu.
Czy empatia popłaca?
Koncepcja Heart-Led Leadership Beaty Drzazgi została uzupełniona fascynującym panelem prowadzonym przez Agnieszkę Filipiak z Forbes Women, w którym wzięli udział Beata Drzazga oraz Marek Sypek (Stock Spirits Group). To było zderzenie świata founderki i globalnego senior executive, ale z zaskakująco wspólnym mianownikiem: empatia i równość to siły transformacyjne, a nie nice-to-have.
Marek Sypek, lider z wieloletnim doświadczeniem w FMCG, wniósł pragmatyczny głos: liderzy muszą być empatyczni, ale konsekwentni. Podkreślił, że sposób, w jaki traktujemy ludzi, ma bezpośredni zwrot – tak jak my traktujemy organizację. Definicja feedbacku, którą przytoczył, utkwiła mi w głowie: “jeśli dajemy feedback, oznacza, że nam zależy”. W momencie, kiedy już wiemy, że rozmowa nie ma sensu – odpuszczamy. Myślę, że lepiej nie można oddać sedna i esencji zaangażowania!
Jednak najciekawszym punktem dyskusji była debata o zmianie. Liderzy zgodzili się, że choć edukacja i pozytywne wzorce działają, czas zmian bez regulacji być może minął. Usłyszeliśmy:
„Mogli się wszyscy wykazać że bez regulacji to robili, ale nie robili, więc dajmy regulacje. Według mnie nawet nie tylko regulacje, ale i sankcje są potrzebne, żeby coś zmienić.”
Mocne i nowe spojrzenie – czy etyka wymaga prawnych sankcji? Pragmatyzm, połączony z dowodami, że etyczne (ale stanowcze!) decyzje finansowo „wcale nie wyszły dużo gorzej” (jak w przypadku ratowania miejsc pracy zamiast likwidacji fabryki – przykład podany przez CEO Stock), utwierdził mnie w przekonaniu, że przywództwo oparte na wartościach jest mądrym biznesem.
Czy jesteś widoczna? Lekcja o narracji i pierwszym kroku do wolności
Kwintesencją summitu było wystąpienie Tawakkol Karman, Noblistki z Jemenu, które miało wiele warstw, ale jedna z nich była mi szczególnie bliska jako osobie budującej markę w przestrzeni cyfrowej: rola mediów i narracji. Mówiła o potrzebie zmiany sposobu, w jaki kobiety są pokazywane, zwłaszcza te z Globalnego Południa – nie tylko jako ofiary, ale jako wielkie liderki i bohaterki walczące z tyranią. To jest wezwanie do nas wszystkich: jak opowiadamy swoje historie?
Najważniejsza i najbardziej inspirująca lekcja dla mnie? Prawa i równości się nie prosi – prawa się bierze.
„Widoczność nie jest przywilejem. To prawo, które powinnaś wziąć, a nie o nie prosić.”
Noblistka zachęcała publiczność i wyraźnie podkreślała, że słowo powinno przeradzać się w czyn. Nie powinnyśmy czekać na zaproszenia. Musimy być widoczne, słyszane i reprezentowane w każdej sferze życia. Jej apel do odrzucenia symbolicznych miejsc (symbolic seats) i domagania się połowy krzeseł (half chairs) to potężny sygnał, że nadszedł czas na rzeczywisty udział w decyzyjności.
Lekcja przywództwa – jak ukształtować wewnętrzną siłę?
Wywiad prowadzony przez Katarzynę Dębek, Redaktor Naczelną Forbes Polska, to była prawdziwa lekcja mistrzowska. Zamiast pytań o politykę, usłyszeliśmy o osobistej filozofii Noblistki, jej drodze do bycia liderką i o tym, jak powstaje nieugięta wola walki.
Z całego wywiadu wybrałam trzy elementy z rozmowy z Tawakkol Karman, które rezonują ze mną najmocniej i są bezpośrednim wezwaniem do osobistego działania.
- Odpowiedzialność osobista zamiast oczekiwania na zmianę
Jej siła bierze się z prostej zasady wyniesionej z domu. Nie chodziło o narzekanie na problemy kraju, ale o podjęcie działania.
„Zapytałem mojego tatę, dlaczego ludzie są tacy [biedni], a on powiedział: Co zrobisz? Jakie jest twoje rozwiązanie?”
Zdanie to przewraca perspektywę. Ilu z nas czeka na to, aż „ktoś” rozwiąże problem w firmie, w naszym otoczeniu? Noblistka uczy, że Ty jesteś rozwiązaniem. Prawdziwe przywództwo zaczyna się od postawienia sobie pytania: „Ja jestem tą, która to zrobi.”
- Strach nie jest hańbą, hańbą jest poddanie się strachowi
W obliczu realnych zagrożeń, dyktatury i gróźb śmierci, Tawakkol Karman mówi o strachu otwarcie, odzierając go od wstydu.
„Bycie przestraszonym nie jest wstydem. Ale haniebne jest, gdy pozwalasz temu strachowi kontrolować cię.”
Jest to ogromna inspiracja dla nas wszystkich, którzy na co dzień mierzymy się z „mniejszymi” strachami – przed ryzykiem w nowym projekcie, przed wystąpieniem publicznym, przed zmianą pracy. Odwaga to nie brak strachu. Odwaga to działanie pomimo strachu, nie oddawanie mu kontroli.
- Technologia ma służyć ludzkości, nie odwrotnie
W erze, w której wszyscy ekscytujemy się (lub obawiamy) AI, jej głos jest kluczowy. Choć media społecznościowe odegrały ważną rolę w Arabskiej Wiośnie, reżimy nauczyły się je wykorzystywać do „wojen elektronicznych”. Jej etyczna perspektywa to drogowskaz:
„Sztuczna Inteligencja… powinna służyć ludzkości, a nie ludzkość służyć Sztucznej Inteligencji.”
To przypomnienie, że nawet najbardziej innowacyjne narzędzia – które my, jako Booster of Innovation, chcemy wdrażać – muszą być tworzone i używane z ludzką mądrością i wartościami. Technologia ma wzmacniać nasz potencjał, a nie zamieniać nas w „produkty” lub „liczby”.
Wracam do codzienności z nową energią
Wracam z wydarzenia z nową listą celów, a przede wszystkim z głębokim przekonaniem, że systemowa odwaga to jedyna droga do przodu. Ten dzień, pełen inspiracji od Noblistki, psycholożki z Kellogg i liderów biznesu, pokazał mi jedno: moje małe kroki mają globalne znaczenie.
0 komentarzy